Waarom wij Blocify zijn begonnen
We hadden jarenlang bureaus mooie slides en brosse software zien produceren. De oplossing bleek structureel te zijn in plaats van technisch.
Blocify ontstond uit een concrete frustratie in plaats van een marktkans. Wij hadden, van beide kanten, een patroon zien terugkeren: een klant koopt een project, een bureau zet bij elkaar wie vrij is, er wordt iets opgeleverd, en achttien maanden later kan niemand bij de klant het onderhouden.
De reflex is om vaardigheid de schuld te geven, en dat is het vrijwel nooit. De engineers waren competent. Het probleem was structureel — de mensen die het werk afbakenden waren niet de mensen die het bouwden, de mensen die het bouwden werden weggehaald voordat het stabiliseerde, en niemand was er alleen verantwoordelijk voor of het ding een jaar later nog werkte.
Het eerste besluit was daarom dat wij geen uren uit een pool zouden verkopen. Wij verkopen een team: mensen met namen, stabiel voor de duur van de opdracht, die de klant ontmoet en goedkeurt voordat er iemand begint. Het klonk als een beperking en bleek het product te zijn.
Het tweede besluit was opschrijven wat we zouden weigeren. Geen junioren die leren op de tijd van een klant. Geen werk dat we niet goed hadden afgebakend. Geen vaste prijs op iets dat niemand had gespecificeerd. Die regels hebben ons elk jaar sindsdien omzet gekost, en ze zijn de reden dat de opdrachten die wél beginnen doorgaans jaren lopen.
We begonnen als drie mensen in Nederland met veel meningen en zonder bank. Het meeste dat we sindsdien hebben gebouwd — de vaste bank, de ene aannamelat, de eenentwintig dagen opstarttijd, de bij aanvang geplande overdracht — is machinerie om dat eerste besluit te laten blijven werken op een omvang waar goede wil alleen niet meer volstaat.