Wat toegankelijkheidsaudits werkelijk vinden
Contrastverhoudingen zijn het makkelijke deel. Echt werk kosten toetsenbordvallen, focusvolgorde en formulieren die alleen visueel te begrijpen zijn.
Teams verwachten dat een toegankelijkheidsaudit over kleur gaat. Contrast is qua aantal inderdaad de meestvoorkomende bevinding, en tegelijk de goedkoopste om te herstellen — meestal een handvol tokenwijzigingen in één middag.
De bevindingen die echt tijd kosten zijn structureel. Een dialoog die de toetsenbordfocus vasthoudt. Een eigen keuzelijst die een schermlezer aankondigt als div. Een formulier waarin de enige aanwijzing dat een veld is afgekeurd, is dat het rood werd.
Focusvolgorde is wat vrijwel iedereen fout doet, omdat die onzichtbaar is tenzij u erop test. Zet uw visuele indeling de hoofdactie vooraan maar de DOM achteraan, dan ervaren toetsenbordgebruikers een andere interface dan u heeft ontworpen.
Het andere structurele probleem zijn foutmeldingen geschreven voor mensen die het hele formulier zien. 'Corrigeer de gemarkeerde velden' is nutteloos als u markering niet kunt waarnemen. Fouten moeten programmatisch aan hun invoerveld gekoppeld zijn en zo geformuleerd dat ze op zichzelf staan.
Wij draaien geautomatiseerde controles nu in CI en behandelen ze als ondergrens, niet als resultaat. Automatisering vangt misschien een derde van de echte problemen; de rest vraagt een mens met een toetsenbord en een schermlezer. Begroot daarvoor, want in de meeste van onze markten is dit inmiddels een wettelijke eis en geen extraatje.