De bank is het product
Ervaren mensen betalen tussen opdrachten door is het minst efficiënte wat wij doen, en de reden dat er binnen tweeënzeventig uur een shortlist kan liggen.
Bezettingsgraad is de maatstaf die elk dienstenbedrijf leert optimaliseren. De onze is bewust slechter dan hij zou kunnen zijn, omdat wij ervaren specialisten tussen opdrachten in op de loonlijst houden.
De rekensom ziet er slecht uit in een spreadsheet en goed in een verkoopgesprek. Een klant die over drie weken een team nodig heeft, vergelijkt ons tarief niet met dat van een goedkoper bureau; die vergelijkt drie weken met de vier maanden die het zou kosten om dezelfde mensen zelf aan te nemen.
Banktijd is geen leegloop. Mensen rouleren door interne producten, gildewerk en codereview bij andere klantteams. Dat laatste is stilletjes het waardevolst — zo bereikt een patroon dat op een commerceproject is ontdekt het mobileteam, zonder dat daar een proces voor nodig is.
Het verandert ook wat er gebeurt als een opdracht eindigt. In een bureau dat op bezetting stuurt is het einde van een project een dreiging, dus worden mensen vroeg weggehaald en zakt de kwaliteit af. Vangt de bank ze op, dan blijven teams intact door de overdracht heen — precies wanneer de klant ze het hardst nodig heeft.
De beperking is eerlijkheid over welke disciplines we werkelijk op de bank houden. Wij bemensen er acht, en daarvoor kunnen we eenentwintig dagen toezeggen. Voor alles daarbuiten zeggen we zes weken, want het alternatief is iemand voorstellen die bijna past en hopen.